EN | FR | NL | ES | DE

Organisch Silicium -- Bron van leven en jeugd

De fundamentele biologische rol van silicium

Volgens de meeste paleoantropologen is de moderne mens ontstaan in Afrika, ongeveer 100.000 à 300.000 jaar geleden. Deze experts zijn van mening dat de menselijke biologie in die laatste 100.000 jaar nauwelijks geëvolueerd is.

Als gevolg daarvan beweren ze dat onze voedselbehoeften eerder ingegeven worden door wat onze voorouders aten dan door het voedsel dat we nu eten.

Een aantal levensmiddelen uit de tijd van onze voorouders zijn volledig verdwenen uit ons huidige dieet, met name ingewanden, merg, huid, pezen, kraakbeen, beenvissen en vezelige planten. Vergeleken met onze hedendaagse voeding waren deze voedingsmiddelen rijk aan silicium.

In tegenstelling tot wat lang werd geloofd, is silicium een van de twaalf belangrijkste elementen van de elementaire samenstelling van organismen.

Silicium, zelfs slechts in de vorm van sporen, speelt een primaire biologische rol en moet beschouwd worden als een essentieel element van het leven. Voor veel levenssoorten is het bijzonder noodzakelijk voor de normale groei door middel van katalyse en/of synergie.

Het menselijk bloed bevat bijna 10mg silicium per liter (een tiende van calcium). Het lichaam bevat ongeveer 7gr silicium, meer dan ijzer (3 tot 3,5gr), veel meer dan koper (100 tot 150mg), en nog meer dan kobalt, nikkel, zink, etc.

Het komt vooral voor in de beenderen, de aderwanden, de milt, de pezen, de spieren, de bijnieren, de pancreas, de lever, de nieren, het hart, de schildklier en de thymus. Recente studies hebben aangetoond dat de menselijke foetus zeer rijk is aan silicium, een reserve dat natuurlijk aangewend wordt voor de beendervorming en de instandhouding ervan.

Het siliciumgehalte van de ‘rijkste’ weefsels (huid, slagaders, thymus) vermindert aanzienlijk met het ouder worden: meer dan 80% tussen de seksuele rijpheid en de dood.