|
 Silicium: het vergeten oligo-element
Waarom wordt silicium zo weinig in de geneeswijzen gebruikt?
- Silicium komt in de natuurlijke omgeving voornamelijk in niet-oplosbare vorm voor en wordt dus moeilijk opgenomen. Aan de andere kant is silicium, zelfs in oplosbare vorm, weinig stabiel: het polimeriseert zeer vlug.
Het lichaam vindt bijgevolg moeilijk op natuurlijke wijze het silicium dat nodig is voor zijn metabolisme.
Het is dus niet zozeer de hoeveelheid silicium die we opnemen die van belang is, maar eerder de manier waarop we het opnemen.
- Het onderricht in de faculteiten geneeskunde, farmacie of biologische wetenschappen richt zich op min of meer verwante onderwerpen (silicose, collagenose, asbestose, siliconegels voor de cosmetica, colloïdaal siliciumdioxide als vulstof) maar niet op biologisch silicium op zich, en het algemeen onderzoek naar dit onderwerp werd lang verwaarloosd.
Het belang van supplementen
- Silicium, in natuurlijke vorm, zoals we ze terugvinden in de natuur, kan praktisch niet opgenomen worden door het lichaam
- Tot op heden waren de vormen van silicium die in de geneeswijzen werden gebruikt moeilijk opneembaar
- Welnu, het is bewezen dat silicium een essentieel element is voor ons lichaam (collageen en elastine)
- Onze moderne voeding is te verfijnd, wat maakt dat natuurlijk silicium haast verdwenen is uit onze voedingsmiddelen
- Bovendien vermindert de hoeveelheid silicium in ons lichaam onverbiddelijk naargelang de leeftijd
- Tot op heden kon er geen voorraad aan “mobiliseerbaar” silicium in ons lichaam aangetoond worden; het siliciumgehalte van het bloed hangt dus af van voedingssupplementen en meer bepaald van ons vermogen silicium op te nemen.
Het is dus noodzakelijk, en in het bijzonder na de leeftijd van 40 jaar, een regelmatige aanvulling van silicium te krijgen dat door het lichaam opgenomen kan worden.
|
